sonraki »

[Erguvan]

          Kerâmet Haktır

   Şeyh efendilerin ferâset yolu ile insanların kalblerinden geçenleri haber vermeleri sayılamayacak kadar çoktur. Ayrıca Hızır (a.s.)’ı görmeleri, ondan bir şeyler sormaları, boşluktan ses duymaları ve benzerî çeşitli kerâmet rivâyetleri de vardır.

Kerâmeti isbât için kimsenin inkâr edemeyeceği kuvvetli iki delîl vardır:

1- Sâdık rü’yânın acâyib hâlidir. Rü’yâ hâlinde gayb tecellî ediyor. Rü’yâda tecellî ederse uyanıklıkta niçin tecellî etmesin? Uyku ile uyanıklık arasında duyu organlarının durgunluğundan başka bir fark yoktur. Rü’yâda olan adam duyu işleri ile meşgûl olmaz. Hâlbuki nice uyanık kimseler vardır ki onlar da dalgınlıkları sebebiyle duyularından haberleri bile olmaz. Söyleneni de duymaz, yanından geçeni de görmez.

2- Resûl-i Ekrem (s.a.v.)’in gaybden ve gelecekten haber vermesi gibi. Nitekim Kur’ân-ı kerîm bunu açıkça ifâde etmektedir. Peygamber (s.a.v.) hakkında câiz olunca, ümmeti hakkında da buna inanmak câizdir. Resûl-i Ekrem (s.a.v.) işlerin hakîkatleri kendisine keşfolunan ve halkın ıslâhı ile meşgûl olan bir insandır. Halkın ıslâhı ile meşgûl olmayan bir insana keşif yapılması niçin muhal olsun? Elbette bunlara da keşif yapılır. Ancak bu gibilere Nebî değil, velî denilir.

Pey­gamberlere ve sâdık rü’yâlara inanan kimse, kalbinde biri hislere açılan dış kapusu ve biri de melekût âlemine açılan iç kapusu olduğuna inanır. İşte bu kapu ilhâm kapusu ve kalbe üfürülen kapudur. Buradan kalbe vahiy ilhâm olunur. Bunlara da inandıktan sonra ilimleri mutlakâ bilindiği gibi öğrenmek sûretiyle elde etmek lâzım geldiğine tahsîs etmek mümkün olmaz. Mücâhedenin de ilim yolu olmasını akıl tecviz eder. İşte bu, bizim anlattığımız kalbin görünür ve görünmez âlemlere açılan kapuları olduğunu tenbîh eder. Tâbire muhtaç bir misâl ile rü’yâda bir şey’in keşfolmasının ve çeşitli sûretlerde meleklerin peygamberlere ve velîlere gözükmelerinin sebeblerine gelince, bunlar da kalbin acâyib sırlarındandır.

(İbn-i Âbidîn, 3.c., 57.s.)