sonraki »

[Erguvan]

           Kadınların sokağa çıkması

     Resûl-i Ekrem (s.a.v.), kadınların câmiye gitmelerine izin vermiştir. Fakat bu zamanda en doğrusu, onları men etmektir. Ancak yaşlı kadınlara müsâade etmelidir. Ashâb da bunu uygun görmüşlerdir. Hattâ Hz. Âişe (r.anhâ): “Resûl-i Ekrem (s.a.v.), kendisinden sonra gelen kadınların vaziyetini görseydi, onların çıkmasına müsâade etmezdi” dedi. Abdullah b. Ömer (r.a.), oğullarından birine, Resûl-i Ekrem (s.a.v.):

“Kadınları, Allâh’ın mescidlerinden men etmeyiniz” buyurdu deyince, oğlu: “Evet, men ederiz” dedi.
Bunun üzerine Abdullah (r.a.): “Ben, Resûl-i Ekrem (s.a.v.) böyle yapmayın” diye buyurdu derken, sen nasıl oluyorda “Evet men ederiz” dersin, diyerek oğlunu tokatladı. Oğlunun muhalefet cür’eti, zamanın bozulduğunu bildiği içindi.
Babasının oğlunu dövmesi, sebebini söylemeden muhâlefet etmesindendir.

Resûl-i Ekrem (s.a.v.), kadınların, kocalarının muvâfakatiyle bayrama çıkmalarına da müsâade etti. Nâmuslu kadınların, kocalarının muvâfakatiyle câmilere gitmeleri, hâlen de mubahtır; fakat evlerinde kılmaları daha uygundur. Kadınlar ihtiyâçları için sokağa çıkmalı, keyfî olarak çıkmamalıdır. Çünkü böyle lüzûmsuz yerde sokaklarda dolaşmak kadının mürüvvetini yok eder.

Hattâ bir fesâdın uyanmasına da sebeb olabilir. Kadına yakışan, sokağa çıkacağı zaman, kimseye bakmadan vakâr ve edeble yoluna devam etmesidir. Bundan, erkeğe kadının yüzü, kadına da erkeğin yüzünün avret olduğu ma‘nâsı anlaşılmamalıdır.
Belki erkeğe, genç bir çocuğun yüzü ne ise, kadına da yabancı erkeğin yüzü aynıdır.
Fitneden korkulursa bakması yasaktır. Fitne tehlikesi olmazsa bakmasında beis yoktur. Çünkü dâima erkeklerin yüzü açıktır.

(İhyâ-u Ulûmiddîn, 2.c., 122-123.s.)