sonraki »

[Deryagül]

         Bir bardak su etmeyen mülk!

   İbni Semmak hazretleri, elinde içtiği bir testi su olduğu halde halifelerden birinin huzuruna girdi. Halife “Bana nasihat et” dedi. İbni Semmak, halifeye “Susuz kaldığında şu su bütün servetin karşılığında sana verilse acaba bütün servetini verip bu suyu alır mısın?” Halife “Evet! Alırım!” dedi. İbni Semmak “Bütün servetini vermek sûretiyle ancak bu bir bardak suyu alabilirsin denirse, acaba mülkünden vazgeçebilecek misin?” Halife “Evet, vazgeçerim” dedi. İbni Semmak “O halde bir bardak suya değmeyen mülke aldanma!” dedi.


Allah’ın kul üzerinde susadığı zaman bir yudum sudaki nimeti yeryüzünün bütün mülkünden daha büyüktür. İnsanlar genelde, umumî nimeti değil de hususî nimeti nimet sayar. Hiçbir kul yoktur ki durumlarını dikkatle izleyip engin bir bakışla tetkik ettiğinde, Allah’tan kendisine özel olarak verilen bir veya birçok nimeti görmesin! O nimette bütün insanlar değil, az kimseler kendisiyle ortaktırlar. Bazen de hiç kimse onunla ortak değildir.


Allah için kulluk yapan hiç kimse yoktur ki aklını beğenmesin. İnsanların en akıllısı olduğuna inanır. Bütün akıllar pazara çıkartılsa kişi kendi aklını satın alır gider. Allah’tan akıl talep eden çok az kimse vardır. Akıllı bir kimsenin, akıl nimeti için, Allah’a şükretmesi kendisine vâcib olur.


Başa gelenlere sabretmek de şükürdür fakat sabır istenmez. Sabır istemek belaya talip olmaktır. Ebü’l-Hayr el-Akta buyurdu ki: “Sakın Allahü teâlâdan sabır istemeyin. Çünkü sabır, bizim gibilere güç gelir.”

Zekeriyyâ aleyhisselâm Yahûdîlerden kaçarken, bir ağacın yanından geçti. Ağaç açıldı, içine saklandı. Birisi gelip ağaca bakınca; “İşte Zekeriyyâ buradadır” dedi. Testereyi çıkarıp ağaçla birlikte onu da biçtiler. Testere, hazret-i Zekeriyyâ’nın başına geldiği zaman bir defâ; “Ah!” dedi. Bunun üzerine Hak teâlâ ona; “Bir defâ ah dedin. Eğer ikinci defâ ah deseydin, seni Peygamberlik dîvânından silerdim” diye vahiy gönderdi. Zekeriyyâ aleyhisselâm hâline sabretti.