sonraki »

[Deryagül]

          Teheccüd Namazı

   Yatsı namâzından sonra, daha uyumadan veyâ bir miktar uyuduktan sonra, kılınacak nâfile namâza “gece namâzı” denir. Bir miktar uyuduktan sonra kalkarak kılınırsa “Teheccüd” adını alır. Teheccüd namâzı iki rekattan oniki rek‘ata kadardır. İki rek‘atta bir selâm verilmesi daha fazîletlidir. (Âdâb, s. 264)

Hz. Mahmûd Sâmî Ramazanoğlu (k.s.) teheccüd namâzı hakkında “İki rekat az olmaz mı?” buyurarak en az dört rek‘at kılınmasını tavsiye buyurmuşlardır.

Dört rek‘at teheccüdü düzenli kılmaya alışan kişi tedrîcen artırarak oniki rek‘ate çıkarır. Teheccüd namâzını düzenli kılanlar, vaktinde kılamadıkları namâzlarını dört rek‘at kılıyor olsalar bile gündüz oniki rek‘at olarak kazâ ederler.

Çünkü teheccüd namâzı, Resûl-i Ekrem (s.a.v.) Efendimize vâcib hükmündeydi. Bu namâz O (s.a.v.)’in ümmeti için de öğle namâzının sünneti gibi sünnet-i müekkededir.

“Gece namâzına devâm ediniz. Zîrâ bu sizden önceki sâlihlerin ibâdetidir. Çünkü gece ibâdeti, Allâh’a yakınlık, günâhlara keffâret olup insanı bedenî hastalıklardan korur ve günâhlardan uzaklaştırır.” (Tirmizi)

Allâhü Te‘âlâ çok sevdiği ve kâinâtı hürmetine yarattığı Habîb-i Edîbi (s.a.v.)’e daha fazla lütûflarda bulunmak için teheccüd namâzını ona vâcib kılmıştı.

“Gecenin bir kısmında da sadece sana mahsûs bir nâfile olmak üzere uykudan kalk, Kur’ân ile teheccüd namâzı kıl, Yakındır ki Rabbin seni bir makam-ı mahmûda eriştire.” (İsrâ s. 79)

Resûlullah (s.a.v.) Efendimiz gece namâzını hiç terk etmezdi. Öyle ki hastalanacak veyâ ağırlık hissedecek olsa oturarak kılardı. (Ebû Dâvud)

Gözümün nûru diye tavsif ettiği namâzı geceleri daha bir iştiyak ve arzû ile kılardı. Ayakları şişecek kadar kendinden geçerek kıldığı teheccüd namâzına olan iştihâsını şöyle dile getirmişti:

“Allâh her peygamberde belirli birşeye karşı aşırı bir istek yaratmıştır. Benim en çok hoşlandığım şey de gece ibâdetidir...”
(Heysemî, Mecmau’z-zevâid, 2.c, 271.s.)