|
Deryagül
|
 |
« :» |
|
Bir koku duyuyorum!
Muhammed Baba Semmasi hazretleri, Ali Ramiteni hazretlerinin “rahime-humullahü teâlâ” sohbetinde yetişti.
Kasr-ı hinduvan diye bir köy vardı ki, Behaeddin Buhari hazretleri bu köyde doğmuştur.
Muhammed Baba Semmasi hazretleri ne zaman bu köyden geçecek olsa;
- Bana, buradan güzel bir koku geliyor. Bu köyden çok büyük bir evliya zuhur eder ve bütün cihana nur ve feyiz saçar, derdi.
Bir gün, yolu bu köye düşmüştü yine.
Yanındakilere dönüp;
- O koku fazlalaşmış. Öyle zannederim ki, o cevher dünyaya gelmiştir, buyurdu.
Gerçekten de doğmuştu Behaeddin.
Üç gün olmuştu dünyaya geleli.
Dedesi, onu kucağına alarak, Muhammed Baba Semmasi hazretlerine götürdü doğruca.
Büyük veli onu görünce çok sevinip;
- Biz bunu evlatlığa kabul ettik, buyurdu.
Sonra Emir Külal’e dönüp;
- Ey oğlum! Bunun yetişmesini, sana ısmarlıyorum, buyurdu.
Behaeddin Buhari, evlenme çağına gelince, hocası Muhammed Baba Semmasi hazretlerinin dergâhına geldi.
Huzuruna çıkmadan önce mescide girdi.
Orada secdeye kapanarak;
- İlahi, belalara, sıkıntılara sabredebilmem için, bana güç kuvvet ver, diye dua etti.
Sonra girdi üstadının huzuruna.
Hocası Onu görünce;
- Evladım, öyle dua edilmez, buyurdu. Allah’tan bela değil, afiyet istenir.
Beraber yemek yiyip, çok iltifatına kavuştu.
Gözü, Ondan başkasını görmüyordu.
Giderken, Hocası ona bir ekmek verip;
- Bunu al, yolda lazım olur, buyurdu.
Behaeddin; “Yemeği yemiştik. Bu ekmek niye lazım olsun ki?” diye düşündü.
Yolda misafir oldu bir fakirin evine.
Öyle ki, bir ekmek dilimine muhtaçtı zavallı.
Ekmeği ona verip, anladı bu işin hikmetini.
Üstadına sevgisi kat kat oldu böylelikle.
|
