|
Deryagül
|
 |
« :» |
|
Evliyadan feyz almak
Seyyid Emir Külal “rahime-hullahü teâlâ”, bir gün talebeleriyle kabir ziyaretine gidiyordu ki, yolda, koca bir “arslan” çıktı karşılarına.
Talebeler korkup yana çekildiler.
Ancak Emir Külal hiç korkmadı.
Talebeye dönüp;
- Korkmayın, o bize bir şey yapmaz, buyurdu.
Sonra yaklaşıp, tuttu yelesini hayvanın.
Arslan başını eğip, çıkarmadı sesini.
Hatta hürmet gösterir gibi hareketler yaptı ve ayrılıp gitti hemen.
Sanki mahcub olmuştu.
Talebeler, bu hale taaccüb edip;
- Efendim, bu nasıl iş? dediler.
- Hangi iş?
- Arslan, sizi görünce, âdeta mahcub oldu, utandı. Bir vahşi hayvanken, çekindi sizden. Hatta korktu sanki.
Buyurdu ki:
- Kim Allah’tan korkarsa, Onun mahlukları da Ondan korkar. Aksine kim Allah’tan korkmazsa, Onun mahluklarına karşı korkak olur.
Bir gün, genç birisi bu zata gelip;
- Evliyadan feyz almak için ne yapmak lazımdır efendim? diye sordu.
Cevabında;
- İsimlerini anmak kâfidir, buyurdu.
- Kimlerin isimlerini?
- Evliya zatların.
- Hiçbir şey anlamadım hocam.
- Bak evladım, Allahü teâlâ, bu dünyada her şeyi bir sebeple yaratıyor, öyle değil mi?
- Evet efendim.
- Mesela açlığımızı gidermek için “ekmek”, sesleri duyabilmek için “hava”, etrafımızı görebilmek için de “ışık” lazım, değil mi?
- Öyle hocam.
- İşte evliyadan feyz alabilmek için de o büyük zatların isimlerini anmak lazım. Ama “sevgi” ve “hürmet”le tabii. Hadis-i şerifte mealen; “Evliyanın anıldığı yere rahmet yağar” buyuruldu. Şimdi anladın mı?
- Anladım hocam.
|
