sonraki »

[Şuheda]

Musa Aleyhisselam bir gün:

‘Ya Rabbi, Cennet’te benim komşum kim olacak, bana bildir de gidip onunla görüşeyim,’ dedi.
Musa Aleyhisselama şöyle vahiy geldi.
‘Falan beldeye git! Orada·çarşının başında bir kasap dükkanı var.
O dükkanın sahibi olan kasabı gör! O veli bir kulumdur.
Yalnız bilesin ki, onun çok önemli bir işi vardır. Çağırırsan gelmez. İşte
o senin cennetteki komşundur.’ Musa Aleyhisselam hemen bildirilen yere
gitti. Kasabı buldu ve ona ‘Ben sana misafir geldim’, dedi. Kasap Musa
Aleyhisselamı tanımıyordu. Ona ‘Hoş geldin’ deyip bir kenara oturttu.
Dükkandaki işi bitince de alıp evine götürdü. Evinin baş kösesine
oturtup çok ikramda bulundu. Musa Aleyhisselam, ev sahibini dikkatle takip ediyordu.
Ev sahibi kasabın ocakta çömlek içinde, et pişirdiğini gördü. Et
pişince çömlekteki eti küçük küçük parçalara ayırdı. Bunları
bir tabağa koyup, bir kenara bırakti Sonra bir et parçası daha çıkartıp, onu da
misafiri Musa Aleyhisselam’a ikram ederek dedi ki: ‘Benim önemli
bir işim var. Sen beni bekleme yemeğini ye’ Sonra da yanından ayrıldı.
Önemli bir isim var deyince, Musa Aleyhisselamı takip etti. Kasap Musa
Aleyhisselam’in yanından ayrıldıktan sonra, yandaki odaya geçti.Duvarda asılı
duran büyük bir zembili indirdi. Zembilde çok ihtiyar, mecalsız bir kadın vardı.
Kadına küçük küçük parçaladığı etleri yedirdi. Karnını güzelce doyurduktan sonra,
altındaki kirlenmiş bezleri aldı yerine temizlerini koydu. Sonra kirli bezleri
yıkayıp astıktan sonra ellerini yıkayıp Musa Aleyhisselam’ın yanına geldi,
Daha yemeğe başlamadığını gören kasap sordu. ‘Niçin yemeğe
başlamadınız? Musa Aleyhisselam ‘Sen bana zembildeki sırrı söylemedikçe
bir lokma bile yemem’. Dedi. ‘Mademki merak ettin
anlatayım’: Ey misafir, bu zembildeki benim yaşlı annemdir. Çok yaşlı olduğu için
takatten düştü. Evde bakacak başka kimsem de yok. Evleneceğim, fakat hanımım
annemi incitir, onu üzer diye evlenemiyorum. İşe gittiğimde herhangi
bir hayvanın kendisine zarar vermemesi için onu gördügün gibi bir zembile koydum.
Her gün gelip iki öğün yemek yediriyorum. Diğer hizmetlerini de görüp gönül
rahatlığıyla işime gidiyorum. Bunun üzerine Musa Aleyhisselam dedi ki: ‘Ancak
anlamadığım bir şey daha var. Sen annene yemek yedirip şu
içirdikten sonra, dudaklarını kıpırdatıp birşeyler söyledi, sen de AMIN
dedin. Annen ne söyledi ki amin dedin ? ‘

Annem, her hizmet edişimde ‘Allah seni Cennette Musa
Aleyhisselam’a komşu eylesin diye dua eder. Ben , hiç ihtimal
vermediğim halde, bu güzel duaya amin derim. Ben kimim
ki, O büyük Peygamberle komşuluk edebileyim. Onunla komşuluk edebilecek ne amelim var ki?
O zamana kadar kim olduğunu saklayan Musa Aleyhisselam,buyurdu ki
‘Ey Allahın sevgili kulu, ben Musa’yım. Beni sana Allah-u Tealâ gönderdi. Annenin rızasını kazandığın için Cennet-ı Â’lâyi ve orada bana komşu olmayı kazandın’. Kasap hemen kalkıp Musa Aleyhisselamın elini öptü ve sevinç içinde Allah-u Tealâ sizleri
‘ANNE şefkatinden mahrum etmesin ve ANNE bedduasından uzak kılsın. ‘