sonraki »

[Erguvan]

             Resûlullah (S.A.V.) Efendimizin Yağmur Duası

Enes (r.a.) anlatıyor: “Bir Cuma günü Resûlullâh (s.a.v.) ayakta hutbe irâd buyururken adamın biri minberin karşısındaki bir kapıdan mescîde girdi, Allâh Resûlü (s.a.v.)’in karşısında durdu ve:

- Yâ Resûlallâh (s.a.v.)! Hayvanlar helâk oldu, yollar kapandı. Bizim için Allâh’a duâ et de imdâdımıza yetişsin, dedi.

Resûlullâh (s.a.v.) ellerini kaldırdı ve:

- Allâhım! Bizi sula. Allâhım! Bizi sula! Allâhım! Bizi sula! diye duâ buyurdu.

Vallâhi biz o sırada gökte ne kalın, ne ince hiç bir bulut görmüyorduk. O zaman bizimle Sel dağı arasında ev, binâ gibi hiç bir şey yoktu. Derken Resûlullâh (s.a.v.)’in duâsının ardından kalkan şeklinde bir bulut parçası beliriverdi. Göğü ortalayınca yayıldı ve sonra yağmur yağdırdı. Yemînle söylüyorum: Altı gün güneş yüzü görmedik.

Sonra ertesi Cuma yine Resûlullâh (s.a.v), ayakta hutbe irâd buyururken adamın biri aynı şekilde (minberin karşısındaki) kapıdan girdi, Resûlullâh (s.a.v.)’in karşısına durdu ve:

- Yâ Resûlallâh (s.a.v.)! Mallar helâk oldu, yollar kesildi. Allâh’a duâ et de yağmuru tutsun, dedi.

Bunun üzerine Resûlullâh (s.a.v.) ellerini kaldırdı ve:

-  İlâhî! Çevremize yağdır, üzerimize değil. İlâhî! Tepelere, dağlara, bayırlara ve ağaçların bittiği yerlere yağdır! diye duâ buyurdu.

Allâh Resûlü (s.a.v.)’in duâsı akabinde yağmur kesildi. Mescîdden çıktığımızda güneş altında yürüdük.”

Diğer bir rivâyette farklı şu ifâde yer alıyor: Enes (r.a.) diyor ki: “Resûlullâh (s.a.v.)’in “İlâhî! Çevremize yağdır” diye duâ buyurması üzerine vallâhi bulutların sağa-sola parçalanıp dağıldığını, yağmurun çevredekilerin üzerlerine yağıp Medine halkı üzerine yağmadığını gördüm.”

(M. Yûsuf Kandehlevî, Hayâtus-Sahâbe, 4.c, 309-310.s.)