|
Deryagül
|
 |
« :» |
|
İmtihan edeceklerdi, ama...
Pir Ali Efendi rahime-hullahü teâlâ, Balıkesir toprağını nurlandıran bir Velîdir. Bazı çekemeyenler, imtihan etmeye yeltendiler bu zatı.
Tefsir ve hadis ilminden zor sualler tesbit edip yazdılar bir kâğıda.
Bunları ona sorup, ilmi derecesini ölçeceklerdi güya.
Nihayet gittiler bu zatın dergâhına.
Büyük zat, iltifatla karşıladı onları.
İçeri alıp yer gösterdi.
Hoşbeşten sonra başladı sohbete.
Ancak sohbet ilerledikçe ona karşı kalbleri değişti bu kimselerin.
Çünkü suallerine bir bir cevap veriyordu.
Hem de en mükemmel şekilde.
Soluk almadan dinlediler sohbeti.
Mest oldular adeta.
Mahcubiyet içinde özür dilediler.
Dahası, önünde diz çöküp, talebesi oldular aynı gün.
Bir gün de sevdiği bir talebesine;
- Müminin hakiki bayramı, Rabbinin huzuruna yüz akıyla çıktığı gündür. Ama hakiki bayramlar birden çoktur, buyurdu.
Ve şöyle sıraladı:
- Mesela günah işlemediği gün, bayramıdır. Günahlarının affedildiği gün bayramıdır. Bunlardan başka imanla öldüğü gün, kabirde, sual meleklerine doğru cevap verdiği gün, Mizan’da sevaplarının ağır geldiği gün, Sırat’tan selâmetle geçip Cennete girdiği gün ve nihayet Allahü teâlâyı gördüğü gün.
Ve ilave etti:
-Ama bu hakiki bayramlara kavuşmak, sağlam bir gemiye binmekle olur ancak.
-O hangi gemi efendim?
-Ehl-i sünnet gemisi evladım. Ehl-i sünnet âlimlerinden herhangi birini rehber edinen, onun sözünü dinleyen, onun kitaplarını okuyan, onun gemisine binmiş olur ki, mutlaka kurtulur ahirette.
|
