sonraki »

[Deryagül]

                    Kur'an-ı Kerim'i Okurken Edep ve Saygı

     Misvak kullanıp abdest aldıktan sonra sakin bir yere, ciddi fakat yumuşak duruşlu bir edâ ile yüzü kıbleye dönmüş olarak oturmalı, Ku’rân-ı Kerîm’i son derece huzûrlu bir kalble, huşû içinde o ana uygun olan bir ma‘nevî vecd hâliyle, sanki Allâhü Te‘âlâ o anda kendisine bizzat hitâb ediyor gibi bir hisle okunmalı.

Okuyan kimse ma‘nâsını anlıyorsa ma‘nâlarına dikkat ederek, müjde ve rahmet âyetleri geldiğinde Allâh’ın mağfiret ve lûtfu için duâ etmeli, azâbla tehdit âyetleri geldiğinde de Allâh’tan himâye dileyip ona sığınmak gerekir. Çünkü ondan başka sığınak ve barınak yoktur.

Tenzîh ve takdîs (Allâh’ın her şeyden üstün olup hiç bir şeye benzemediğini) bildiren âyetlere gelindiğinde ise "sübhânellah" diyerek onu tesbîh etmeli.

Okuma sırasında ağlayamıyorsa da ağlamaya kendini zorlamalı.

Kur'ân-ı Kerîm'i ezberlemek için okunmuyorsa hızlı okumaya aceleye gerek yoktur.

Allâh’ın kitâbı, saygıdan dolayı nispeten yüksek bir yere, bir rahleye, hiç olmazsa bir yastık üzerine konmalı, okuma sırasında başkasıyla konuşmamalı, mutlaka konuşmak gerekiyorsa, Kur'ân-ı Kerîm’i kapatıp ondan sonra konuşmalı, daha sonra E‘ûzu Besmele çekip tekrar başlanmalıdır.

Çevrede bulunan insanlar kendi işleri ile uğraşıyor da Kur'ân-ı Kerîm'i dinleyemiyorlarsa o zaman sessizce (kendi duyacağı kadar bir sesle) okunması daha uygundur. Aksi halde sesli okumak daha iyidir.

(M. Zekeriyya Kandehlevî, Fezâil-i A‘mâl, 364-365.s.)   
   

[btlkçk]

Gül kardeş bunlar çok önemli bilgiler yüreğine sağlık