sonraki »

[Erguvan]

Resûlullah (S.A.V.) in Doğru Sözlülüğü

Abdullâh b. Amr der ki “Ben, Resûlullâh (s.a.v.)’den duyduğum her şeyi ezberlemek ister ve yazardım. Kureyşîlerden olan Sahâbîler, beni, bundan nehy ettiler (Sen, Resûlullâh (s.a.v.)’den duyduğun her şeyi yazıp duruyorsun amma, Resûlullâh (s.a.v.), beşerdir. Gazap halinde de, rızâ halinde de, söz söyler!) dediler. Bunun üzerine, ben, bir müddet, yazmaktan vazgeçtim. Nihâyet, durumu, Resûlullâh (s.a.v.)’e arz ettim.

Resûlullâh (s.a.v.), ağzına parmağıyla işâret ederek “Yaz!. Varlığım, Kudret Elinde bulunan Allâh’a yemîn ederim ki, buradan, hak sözden başkası çıkmaz!” buyurdular.”

Peygamberimiz (s.a.v.), dil şakası yaparken bile, doğruluktan, doğru sözlülükten ayrılmaz “Ben, şaka yaparım amma, gerçekten başkasını söylemem!” buyururlardı.

Bir koca karı, Peygamberimiz (s.a.v.)’e gelip “Yâ Resûlallâh (s.a.v.)! Beni, cennete koyması için Allâh’a duâ et!” dedi. Peygamberimiz (s.a.v.) “Ey Ümmü filân! Yüce Allâh, koca karıyı, cennete koymaz!” buyurdu. Namaz vakti girince, Peygamberimiz (s.a.v.), namaza çıktı. Peygamberimiz (s.a.v.), namazdan dönünceye kadar, kadıncağız, ağladı durdu. Hz. Âişe (r.a.) “Yâ Resûlallâh (s.a.v.)! ‘Koca karı, cennete girmez!’ dediğin için, bu kadıncağız, ağlayıp duruyor!” dedi. Peygamberimiz (s.a.v.) güldü,

“Haber veriniz ki: O, cennete koca karı olarak girmeyecek! Çünkü, Yüce Allâh ‘Gerçekten, biz, onları, yep yeni bir yaratılışla yarattık ta, kız oğlan kızlar, kocalarına sevgiyle düşkün hep bir yaşıt yaptık. Amel defterleri sağ taraflarından verilecek Ashâb-ı yemîn için! (Vâkıâ s. 35) buyuruyor ve kendisinin gençleşip de, cennete, öyle gireceğini söylemek istediğini anlattı.

(M. Âsım Köksal (rh.a.), İslâm Tarihi, 11.c., 437.s.)